دعای فرج مهاجر - مطالب ابر فدک
مهاجر
العالم لغیره والعابدلنفسه
Slide 1 Slide 2 Slide 3 Slide 4

 منشاء تمام دردها و انحرافات، سفاهت و لجاجت و جهالت است  و علاج تمام امراض و دردها،  فقاهت و درایت و انصاف  است . اگر بشر به لجاجت و سفاهت برسد گمراهی فراگیر می‌شود و عصمت و فضیلت  را نادیده می‌گیرند آن وقت نتیجه‌اش این می‌شود که فاطمه رهراء را در حدّ یک زن عادی  تلقی می‌کنند. و کلام او را  نسبت به فدک  تصدیق نمی‌کنند  در حالی که عایشه در وصف فاطمه زهراء گفت: ندیدم هیچ کس را راستگو‌تر از فاطمه الّا پدرش خاتم النبیین( صلی الله علیه وآله وسلم)[1].  این کلام را از عایشه شنیدند ولی فاطمه زهراء را در احقاق حقش تصدیق نکردند.

ظلمی که باید در مقابل آن فریاد زد.  طبق کلام مفسرین سنی و شیعه هنگامی که آیه نازل شد «وَآتِ ذَا الْقُرْبَى حَقَّهُ وَالْمِسْكِینَ وَابْنَ السَّبِیلِ وَلاَ تُبَذِّرْ تَبْذِیرًا [اسراء/26] حق خویشاوندان و مسکینان و در راه ماندگان را ادا کن و هیچ اسراف‌کاری مکن» رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فاطمه را صدا زد و فدک را به وی بخشید.[2].

اما جهالت و سفاهت  و ترس و جاه طلبی باعث شد تا فدک را از حضرت زهراء بگیرند. [3] چرا حضرت دنبال حقش بود و فدک را طلب کرد؟ چرا احقاق حق کرد و در راستای آن روشن گری کرد؟رنج پنهان او چه بود که هرچی فریاد زد کسی به دفاع از حقش قیام نکرد؟  کسی که می دانست از اهل بیت نخستین فردی است که به رسول خدا ملحق می‌شود، چنین کسی برای نان خودش غصه نمی‌خورد. برای گرسنگی بچه‌اش رنج  نمی‌دید. کسی که خدا در قرآن در باره او واهل بیت(پنج تن)  فرموده است: «إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لا نُریدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَ لا شُكُوراً [انسان/9] ما شما را بخاطر خدا اطعام مى‌كنیم، و هیچ پاداش و سپاسى از شما نمى‌خواهیم‏»[4]

وقتی که سه روز گرسنگی می‌کشد، نان از بچه‌اش می‌برد و از خودش قطع می‌کند و به یتیم و مسکین و اسیر می‌دهد، دنبال مال دنیا نمی‌رود. حضرت «آیت الله العظمی وحید خراسانی» در رابطه با رنج پنهان و رنج‌های فاطمه زهراء می‌فرماید:«در واقع حضرت دنبال فدک نبود، دنبال ابن بود که اگر امروز حق دختر خاتم از بین برود فردا با حق امت چه خواهدشد، درد زهراء  این بود ، رنج او ابن بود که اگر امروز کسی به جای پیامبر بنشیند که مساله‌ی ارث را بلد نیست، و حقی مسلّم به نام فدک را غصب می‌کند،  فردا دیگری (خلیفه دوم) که حکم تیمم را بلد نیست،[5] به جای کسی که خاتم الانبیاء و مرسلین است می‌نشیند. اگر اینان نشستند، فردا «ولید بن عبدالملک» خواهد نشست. بعد «هارون» خواهد نشست، «مامون» خواهد نشست و نتیجه‌ی بعثت انبیاء باطل خواهد شد. رنج و درد پنهان فاطمه زهراء این بود.[6]

نتیجه: احقاق حق فاطمه زهراء از فدک، آینده‌نگری و بصیرت حضرت را می‌رساند.رنج پنهان حضرت زهراء از احقاق حقش، آینده‌نگری و هدایت‌گری امت بود.در واقع رنج و درد و فریاد فاطمه زهراء برای نجات بشریت بود.  فدک زمینه و مقدمه‌ای بود برای افشاگری و دفاع از ولایت که حق اصلی از دست رفته، اهل بیت بود. کلید بصیرت و راز سعادت و هدایت، در گرو دشمن‌شناسی است، که حضرت زهراء (سلام الله علیها) به نحو احسن افشاگری کرد و حجت را بر همه تمام کرد.
خواننده عزیز و محترم برای آگاهی بیشتر از ظلم‌ها و رنج‌ها و فضیلت‌های حضرت زهراء می‌توانید به لینک‌های زیر مراجعه فرمایید.[7]

 

پی نوشت:
[1]. الحاكم النیشابوری، ابو عبدالله محمد بن عبدالله (متوفای405 هـ)، المستدرك علی الصحیحین، ج 3، ص 175، تحقیق: مصطفی عبد القادر عطا، ناشر: دار الكتب العلمیة - بیروت الطبعة: الأولی، 1411هـ -« عَنْ عَائِشَةَ رَضِیَ اللَّهُ عَنْهَا، أَنَّهَا كَانَتْ إِذَا ذُكِرَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ النَّبِیِّ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ: " مَا رَأَیْتُ أَحَدًا كَانَاصدَقَ لَهجَه مِنْهَا إِلا أَنْ یَكُونَ الَّذِی وَلَدَهَا ".هَذَا حَدِیثٌ صَحِیحٌ عَلَی شَرْطِ مُسْلِمٍ، وَلَمْ یُخَرِّجَاهُ.»
 الهیثمی، مجمع الزوائد، مصادر حدیث سنى – فقه، دار الكتب العلمیة - بیروت – لبنان، 1408 - 1988 م، ج9،ص201،« . وعن عائشة قالت ما رأیت أفضل من فاطمة غیر أبیها قالت وكان رواه الطبرانی فی الأوسط وأبو یعلى إلا أنها قالت ما رأیت أحدا قط أصدق من فاطمة ، ورجالهما رجال الصحیح»
 أبو یعلى الموصلی، مسند أبی یعلى، مصادر حدیث سنى – عام، تحقیق : حسین سلیم أسد، دار المأمون للتراث، چاپ : الأولى،1408 - 1988 م،ج8، ص153،ح 4700« قالت عائشة ما رأیت أحدا قط أصدق من فاطمة غیر أبیها وكان بینهما شئ فقالت یا رسول الله سلها فإنها لا تكذب»
 [2]. تاریخ طبری، طبری، دار الکتب العلمیة، بیروت، ج 2، ص 138،« فکانت خیبر فیئا للمسلمین و کانت فدک خالصة لرسول الله لأنّهم لم یجلبوا علیها بخیل و لا رکاب.»
الدر المنثور، سیوطی، دارالفکر، بیروت، ج 5، ص 273،« و أخرج البزّار و أو یعلی و إبن أبی حاتم و إبن مردویه عن أبی سعید الخدریّ قال: لمّا نزلت هذه الآیة «وآت ذا القربی حقّه» دعا رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) فاطمة فاعطاها فدک.».
[3]. مسلم النیسابوری، صحیح مسلم، دار الفكر - بیروت – لبنان،ج5، ص152، باب الحکم الفی،« فلما توفى رسول الله صلى الله علیه وسلم قال أبو بكر انا ولى رسول الله صلى الله علیه وسلم فجئتما تطلب میراثك من ابن أخیك ویطلب هذا میراث امرأته من أبیها فقال أبو بكر قال رسول الله صلى الله علیه وسلم ما نورث ما تركنا صدقة...»
[4]. زمخشرى محمود، الكشاف عن حقائق غوامض التنزیل‏، اهل سنت، الكتاب العربی‏،بیروت، 1407ق، ج‏4، ص: 670،(ذیل آیات 11-22سوره انسان)«و عن ابن عباس رضى اللّه عنه: أنّ الحسن و الحسین مرضا، فعادهما رسول اللّه صلى اللّه علیه و سلم فی ناس معه، فقالوا: یا أبا الحسن، لو نذرت على ولدك‏ ، فنذر علىّ و فاطمة و فضة جاریة لهما إن برآ مما بهما: أن یصوموا ثلاثة أیام، فشفیا و ما معهم شی‏ء، فاستقرض علىّ من شمعون الخیبری الیهودی ثلاث أصوع من شعیر...»
بیضاوى، عبد الله بن عمر، أنوار التنزیل و أسرار التأویل‏،دار احیاء التراث العربى‏، بیروت، 1418ق، ج‏5، ص: 270، (سوره انسان، ذیل آیه 11-12) «فطحنت فاطمة صاعا و اختبزت خمسة أقراص فوضعوها بین أیدیهم لیفطروا، فوقف علیهم مسكین فآثروه و باتوا و لم یذوقوا إلا الماء و أصبحوا صیاما، فلما أمسوا و وضعوا الطعام وقف علیهم یتیم فآثروه، ثم وقف علیهم فی الثالثة أسیر ففعلوا مثل ذلك، فنزل جبریل علیه السلام بهذه السورة و قال خذها یا محمد هناك اللّه فی أهل بیتك...»
[5]. مسلم النیسابوری، صحیح مسلم، دار الفكر - بیروت – لبنان،ج1، ص193، باب تیمم،« ان رجلا اتى عمر فقال إنی أجنبت فلم أجد ماء فقال لا تصل فقال عمار اما تذكر یا أمیر المؤمنین أذانا وأنت فی سریة فأجنبنا فلم نجد ماء فأما أنت فلم تصل واما انا فتمعكت فی التراب وصلیت فقال النبی صلى الله علیه وسلم إنما كان یكفیك ان تضرب بیدیك الأرض ثم تنفخ ثم تمسح بهما وجهك وكفیك فقال عمر اتق الله یا عمار قال إن شئت لم احدث به»
 الإمام أحمد بن حنبل، مسند أحمد، مصادر حدیث سنى – فقه، دار صادر - بیروت – لبنان، ج4،ص319، حدیث عمار بن یاسر رضى الله عنه« قال كنا عند عمر فاتاه رجل فقال یا أمیر المؤمنین انا نمكث الشهر والشهرین لا نجد الماء فقال عمر اما أنا فلم أكن لأصلی حتى أجد الماء فقال عمار یا أمیر المؤمنین تذكر حیث كنا بمكان كذا ونحن نرقى الإبل فتعلم انا أجنبنا قال نعم قال فانى تمرغت فی التراب فاتیت النبی صلى الله علیه وسلم»
[6]. حضرت آیت الله وحید خراسانی، کتاب حلقه وصل رسالت و امامت، نشر: قم، مدرسه الامام باقرالعلوم، چاپ سوم، 1391ش،ص49-50-51
[7]. تحلیلی بجا و زیبا از فلسفه صبر حضرت علی، بر دستان بسته و فدک از دست رفته
دو رکن از ارکان وجودی امیرمؤمنان علی (علیه السلام)
خطاب حضرت زهراء به مهاجمین در دفاع از ولایت
اسنادی تلخ و سوال برانگیز از ناراحتی حضرت زهراء در معتبرترین کتب اهل سنت
خطابی از دل اندوهگین فاطمه درخطبه فدکیه
تصریح عملی پیامبراکرم در ابلاغ فضایل حضرت زهراء
شش ماه حضور و سلام، یعنی حجت تمام
برداشت زیبا وبحق دوعالم سنی ازحقیقت مباهله
ترس اُسقف نصرانی از نَفَس فاطمه زهراء

 





 براساس تحلیل و برداشت خودم از حوادثی که رخ داد و از صبری که حضرت کردند و واکنش شدیدی که انتظار می‌رفت انجام ندادند می توان این چنین برداشت کرد که قرار گرفتن حضرت در این موقعیت تاریخ ساز اتمام حجتی بود در برابر دیدگان مردم که ای مهاجر و انصار دست مرا بستند اما زبان و چشمان شما را که نبستند  من و فاطمه زهراء(سلام الله علیهم) مامور به صبر بودیم شما چی؟ آیا مامور به صبر بودید؟

اگر از شما صبر می‌خواستیم که دادخوهی و استمداد نمی‌کردیم. طلب یاری و دفاع از حق غصب شده نمی‌کردیم. من علی و فاطمه زهراء فقط  صبر کردیم ولی در برابر حق غصب شده خلافت و فدک سکوت نکردیم . شما چی؟ چرا سکوت کردید؟ با چه دلیلی بیعت کردید؟ دست مرا بستند به خانه من و فاطمه زهراء هجوم آوردند اما همیشه که دست من بسته نبود با دست باز آمدیم درب خونه شما باز چرا بیعت نکردید و از حقوق ما اهل بیت دفاع نکردید؟

ما که به خانه های شما هجوم نیاوردیم و بازور از شما بیعت نگرفتیم فقط برای نجات و هدایت شما  از فتنه ها و حوادث تلخ  آینده، من باب اتمام حجت شما را دعوت به بیعت و دفاع از حقوق غصب شده کردیم. مگر آیه تطهیر در شان ما اهلبیت نازل نشده است؟ مگر پیامبر در مورد اهل بیتش به شما سفارش نکرده بود؟ پس شما را چه شده است که دست از یاری اهل بیتش برداشته‌اید.

پس با این حساب حضرت علی (علیه السلام) سکوت نکرد بلکه صبرکرد. آن هم به خاطر دستور خدا و پیامبر بود برای حفظ اسلام ودلایل دیگر که خود حضرت سه دلیل را ذکر می‌کنند: 1-جلوگیری از تفرقه میان مسلمانان؛ 2- خطرمرتدان؛ 3- حفظ جان عترت اهل بیت. [1] هنوز آب غسل پیامبر خشک نشده بود  که شورای سقیفه و ماجرای بیعت با ابوبکر پیش آمد. و این در حالی بود که هنوز جنازه رسول اکرم بر زمین بود. و حضرت علی با اینکه از شورای سقیفه خبر داشت اما جنازه شریف نبی مکرم اسلام را رها نکرد. و به عمویش عباس که برای بیعت دستش را دراز کرده بود، گفت: اکنون کار ما تجهیز پیکر پیامبر است.[2] اما بعد از اتمام کار سقیفه و بیعت با ابوبکر حضرت علی (علیه السلام)  مخالفت خود را با بیعت نکردن نشان داد. در اینجا حضرت برای اتمام حجت کردن با همه مردم  و دفاع از حق خودش و دلسوزی نسبت به هدایت مردم همان اول فورا با ابوبکر بیعت نکرد.[3]

چون اگر همان اول مثل بقیه افراد بیعت می‌کرد مشروعیت و مقبولیت سقیفه و خلیفه بودن ابوبکر نزد همه مردم ثابت می‌شد. پس برای این که مشروعیت سقیفه و خلیفه بودن ابوبکر ثابت  و تایید نشود حضرت با او بیعت نکرد و منتظر شد تا او را به زور وادار کنند، که این اتفاق هم افتادف حضرت را با تهدید و اجبار و دست بسته  برای بیعت به مسجد بردند و همه مردم دیدند و فهمیدن حکومت به دست چه کسانی افتاده است.[4] در واقع صبر حضرت علی در این موقعیت اتمام حجت بود با مردم آن زمان. که ای مهاجر و انصار ببینید و بفهمید با چه کسی بیعت کردید، آن‌ها  با من علی و فاطمه  که افضل امت هستیم[5]

این گونه برخورد کردند. ای مهاجر و انصار من و همسرم فاطمه زهراء دختر پیامبرتان، با صبرمان فدا شدیم تا خباثت و خیانت دیگران بر شما آشکار شود. بشتابید و از حقوق اهل بیت پیامبرتان دفاع کنید من علی خیبر شکن به راحتی می‌توانم شمشیر بکشم  و از خودم و همسرم دفاع کنم اما به خاطر حفظ کیان اسلام صبر می‌کنم و از شما انتطار دارم به وظیفه خود عمل کنید و نسبت به حقوق از دست رفته ما اهل بیت عکس العملی نشان دهید. با این حال صبر حضرت مانع سکوتش نشد او جانانه  به خاطر هدایت مردم و دلسوزی نسبت به آینده و سعادت  مردم کوشید تا حجت را بر همه مردم تمام کند. دشمن اجازه نداد شمشیر به دست علی بیافتند فقط توانستند او را باطناب بگیرند. قابل توجه کسانی که می‌گویند مگه امکان داره، مگه میشه، علی را دست بسته ببرنند، در جواب باید بگوییم: اگر حضرت علی با آرامش خاطر و با اختیار خود بدون درگیری به مسجد برای بیعت می‌رفت جای تعجب داشت. با این حال صبر حضرت مانع از دادخواهی و طلب یاری نشد. امیرالمومنین علی (علیه السلام ) هنگام ورود به مسجد از حق حضرت زهراء دفاع کرد و نسبت به فدک با ابوبکر احتجاج کرد و با دلیل اثبات کرد که فدک حق حضرت زهراء است.

حضرت علی (علیه السّلام) به مسجد آمد و خطاب به أبو بکر- که میان جماعت مهاجر و انصار بود- فرمود: برای چه فاطمه را از میراث پدری او محروم ساختی حال اینکه او در زمان حیات رسول خدا مالک آن شده بود؟! أبو بکر گفت: این فیء(فدک) مال همه مسلمین است، اگر شهودی را بیاورد که رسول خدا در زمان حیاتش به او بخشیده قبول است و گر نه او هیچ حقّی در فدک ندارد.

حضرت امیر (علیه السّلام) فرمود: ای أبو بکر، آیا در باره ما ، خلاف دستور خداوند، در باره مسلمانان حکم می‌کنی؟ گفت: نه این طور نیست، فرمود: اگر در دست یکی از مسلمانان چیزی باشد و من ادّعا کنم که مالک آن هستم، تو از کدامیک از ما درخواست شهود می‌نمائی؟گفت: معلوم است که فقط از تو طلب شاهد می‌کنم، فرمود: پس چرا از فاطمه طلب شاهد می‌کنی؛ با اینکه او فدک را از زمان رسول خدا تصاحب کرده و تا بعد از وفات او نیز مالک آن بوده، حال اینکه از مسلمانان دیگر که مدّعی هستند درخواست شاهدی نمی‌کنی؟ أبو بکر ساکت شده و مجاب گشت. عمر گفت: ای علی دست از این سخنان بردار، که ما قادر به بحث و احتجاج با تو نیستیم، اگر در اثبات این مالکیت شاهدانی آوردید که قبول است و گر نه فدک مال همه مسلمین بوده؛ نه تو و نه فاطمه هیچ حقّی در آن ندارید!!.

حضرت امیر علیه السّلام فرمود: ای أبو بکر آیا قرآن خوانده‌ای، گفت: آری، فرمود: به من بگو آیا آیه شریفه «إِنَّما یرِیدُ اللَّهُ لِیذْهِبَ عَنْکمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیتِ وَ یطَهِّرَکمْ تَطْهِیراً خداوند فقط مى‏خواهد پلیدى و گناه را از شما اهل بیت دور كند و كاملًا شما را پاك سازد.[احزاب/33]در باره ما نازل شده، یا دیگران؟ أبو بکر گفت: بلکه در باره شما نازل شده، فرمود: ای أبو بکر اگر جماعتی گرد آمده و شهادت دهند که فاطمه دخت پیامبر مرتکب فاحشه‌ای شده است تو چه خواهی کرد؟ گفت: مانند زنان دیگر مسلمان حدّ را بر او جاری می‌سازم، حضرت امیر (علیه السّلام )فرمود: ای أبو بکر در این صورت در نزد خدا از کافران خواهی بود، گفت: برای چه؟

فرمود: زیرا تو منکر گواهی خداوند بر طهارت او شده و شهادت گروهی از مردمان را پذیرفته‌ای، به همین ترتیب حکم خدا و رسول را در مسأله فدک-که آن را در زمان حیات پیامبر تصاحب نموده ردّ نموده و در مقابل شهادت فردی اعرابی دور از تمدّن را پذیرفته‌ای، و فدک را از او غصب نمودی، و پنداشته‌ای که آن فی ء (فدک) مال همه مسلمین است، حال اینکه پیامبر (صلّی اللَّه علیه و آله) خود فرموده بود که: «دلیل و اثبات بر عهده شخصی است که به زیان دیگری ادّعایی دارد، و دیگری تنها باید سوگند یاد کند»، و تو از این فرمایش پیامبر نیز غافل شده و درست عکس آن عمل نموده‌ای، و از فاطمه که فدک را تصاحب نموده اقامه شاهد می‌کنی. با شنیدن این کلام بی نقص و سرتاسر منطقی جماعت حاضر متأثّر و متحیر شده و به یک دیگر خیره شدند، و یک صدا گفتند: بخدا که علی راست می‌گوید!!. حضرت امیر علیه السّلام به خانه خود بازگشت.[6]

 خلاصه اینکه برای باور کردن ظلم‌های وارد شده بر حضرت زهراء و علی (علیهم السلام) کافیست مردم آن زمان و دشمنان اهل بیت را بشناسیم. با مطالعه ورقهای تاریخ وقتی سکوت مهاجر و انصار را در برابر دادخواهی و فریادهای حضرت زهراء و علی می‌بینیم بی‌بصیرتی مردم آن زمان  برای ما آشکار می‌شود.تن پروری و آسایش طلبی و  ترس و عوام فریبی و تهدید و خیانت آشکار می‌شود. بهترین سند برای آشکار شدن خصوصیت و هویت افراد آن زمان خطبه جانانه حضرت زهراء (سلام الله علیها) است. در خطبه حضرت با اشک چشم و با آه دل فریاد می‌زند و می‌گوید: «زخم مصیبت ما وسیع ، هنوز جراحت قلبی ما بهبودی نیافته، بدن مطهر پیامبر روی زمین بود، به گمان خود خواستید جلوی فتنه‌ی را بگیرید. اما خود در این فتنه سقوط کردید، محققا دوزخ کافران را در بر خواهد گرفت. چه دور شدید؟ و چه شد بر شما و چرا از راه خود منحرف شدید؟ وای برشما آیا از قرآن روی بر می‌گردانید؟

مخفیانه به بهانه گرفتن کف شیر آن را به کلی تا آخر نوشیدید، برای منزوی ساختن خاندان و فرزندان پیامبر به کمین نشستید. ما در برابر شما همانند کسی که خنجر بر گلویش و نوک نیزه بر دل او نشسته باشد چاره‌ای جز صبر نداریم. آنگاه حضرت زهراء رو به طرف انصار کرد وگفت:  ای جوانمردان ای بازوان ملت، وپاسداران اسلام، شما را چه شده که در باز گرفتن حق من(فدک) سستی روا می‌دارید؟ چرا دیده به هم نهاده‌اید و از ستمی که بر من روا می‌دارند چشم پوشی می‌ورزید؟ مگر نشنیدید پدرم رسول خدا فرمودند:  حفظ حرمت مرد، در حفظ حرمت فرزندان اوست؟ چه با عجله حادثه آفریدید؟ چه با شتاب به بی‌راه رفتید. داداخواهی من به شما رسیده چرا اجابتم نمی‌کنید؟ فریاد استغاثه‌ام را می‌شنوید اما به فریادم نمی‌رسید.»[7]

نتیجه: وقتی دشمن شناسی ما  قوی شد آن وقت به راحتی می‌توانیم قبول کنیم که چرا حضرت علی را با زور و  دست بسته برای بیعت بردند مسجد. چرا به خانه فاطمه زهراء هجوم آوردند. آن‌ها مامور به صبر بودند. آیا واقعا مهاجر و انصار هم مامور به صبر بودند ؟ آیا اصلا دست یاری به سوی حضرت علی دراز کردند ؟ آیا کسب اجازه کردند از امیر مومنان علی علیه السلام نسبت به صبر و بیعت؟ ای کاش معنای انقلابی و آتش به اختیار بودن که الان مطرح شده است آن زمان می‌فهمیدند.


پی‌نوشت:
[1]. دلایل صبر حضرت علی(علیه السلام)از زبان خودشان
[2].  جوهرى بصرى، احمد بن عبد العزیز، السقیفة و فدك، محقق / مصحح: امینى، محمد هادى‏، مكتبة نینوى الحدیثة، تهران، ص42،«لنا بجهاز رسول اللّه صلى اللّه علیه و آله، شغل‏..»
[3]. آیا امیرالمؤمنین (علیه السلام) با ابوبکر بیعت کردند؟
[4]. إبن أبی‌الحدید المدائنی المعتزلی، ابوحامد عز الدین بن هبة الله بن محمد بن محمد، شرح نهج البلاغة، ج 6، ص 31، تحقیق محمد عبد الکریم النمری، دار الکتب العلمیة، بیروت، الطبعة الأولی، 1418 هـ.« وقال: قم، فأبی أن یقوم، فحمله ودفعه کما دفع الزبیر، ثم أمسکهما خالد، وساقهما عمر ومن معه سوقاً عنیفاً، واجتمع الناس ینظرون، وامتلأت شوارع المدینة بالرجال،»
[5]. روایات افضیلت حضرت علی (ع) در معتبرترین کتب اهل سنت
تجلی صفات انبیاء در حضرت علی(علیه اسلام)
آلوسى سید محمود، روح المعانى فى تفسیر القرآن العظیم،‏ دارالكتب العلمیه‏،بیروت‏ف 1415ق، ج2ص149الی 151«والذی امیل الیه ان فاطمه البتول افضل النساء المتقدمات والمتاخرات.»
«آلوسی» عالم سنی در تفسیرش نوشته است: «برترین زن دنیا از ابتدای دنیا تا آخر آن، فاطمه بتول است، از جهت این‌که پاره تن رسول الله است و از جهات دیگر نیز، حتی اگر به نبوت حضرت مریم هم معتقد بشویم، باز حضرت فاطمه (سلام‌ الله‌ علیها) برتر است، و بر این اساس حتی به برتری حضرت فاطمه بر عایشه هم تصریح کرده است.
سیوطى، عبدالرحمن بن ابى‏بكر، الدر المنثور فى تفسیر المأثور، كتابخانه آیة الله مرعشى نجفى،قم، 1404ق، ج2ص32«أربع نسوة سادات عالمهن مریم بنت عمران و آسیة بنت مزاحم و خدیجة بنت خویلد و فاطمة بنت محمد(صلى الله علیه و سلم) و أفضلهن عالما فاطمة»
[6]. الإحتجاج على أهل اللجاج (للطبرسی)، ترجه جعفری، ج1، ص214
[7]. ابن أبی الحدید، شرح نهج البلاغة، تحقیق : محمد أبو الفضل إبراهیم ، دار إحیاء الكتب العربیة ،ج16، ص251،«و الجرح لما یندمل‏ إنما زعمتم ذلك خوف الفتنة أَلا فِی الْفِتْنَةِ سَقَطُوا وَ إِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِیطَةٌ بِالْكافِرِینَ‏فهیهات و أنى بكم و أنى تؤفكون و كتاب الله بین أظهركم زواجره بینة و شواهده لائحة و أوامره واضحة أ رغبة عنه تریدون أم لغیره تحكمون‏ بِئْسَ لِلظَّالِمِینَ بَدَلًا و من یتبع‏ غَیْرَ الْإِسْلامِ دِیناً فَلَنْ یُقْبَلَ مِنْهُ وَ هُوَ فِی الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرِینَ‏ ثم لم تلبثوا إلا ریث أن تسكن نفرتها تسرون حسوا فی ارتغاء و نحن نصبر منكم على مثل حز المدى و أنتم الآن تزعمون أن لا إرث لنا أَ فَحُكْمَ الْجاهِلِیَّةِ یَبْغُونَ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ حُكْماً لِقَوْمٍ یُوقِنُون‏»
الإحتجاج على أهل اللجاج (للطبرسی)، محقق / مصحح: خرسان، محمد باقر، نشرمرتضی، مشهد، 1403ق، ج1، ص103،« نَحْوَ الْأَنْصَارِ فَقَالَتْ یَا مَعْشَرَ النَّقِیبَةِ وَ أَعْضَادَ الْمِلَّةِوَ حَضَنَةالْإِسْلَامِ مَا هَذِهِ الْغَمِیزَةُ فِی حَقِّی‏ وَ السِّنَةُ عَنْ ظُلَامَتِی؟ أَ مَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ص أَبِی یَقُولُ الْمَرْءُ یُحْفَظُ فِی وُلْدِهِ سَرْعَانَ مَا أَحْدَثْتُمْ وَ عَجْلَانَ ذَا إِهَالَةٍوَ لَكُمْ طَاقَةٌ بِمَا أُحَاوِلُ وَ قُوَّةٌ عَلَى مَا أَطْلُبُ وَ أُزَاوِل‏…»،« تُوَافِیكُمُ الدَّعْوَةُ فَلَا تُجِیبُونَ وَ تَأْتِیكُمُ الصَّرْخَةُ فَلَا تُغِیثُونَ وَ أَنْتُمْ مَوْصُوفُونَ بِالْكِفَاحِ مَعْرُوفُونَ بِالْخَیْرِ وَ الصَّلَاحِ....»





شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic