دعای فرج مهاجر - مطالب ابر ضد وهابیت
مهاجر
العالم لغیره والعابدلنفسه
Slide 1 Slide 2 Slide 3 Slide 4


 عالم سنی به نام «سیّد محمّد بن علوی مالکی»، مدرس علوم حدیث در مکه مکرمه، در نقد و رد افکار وهابیت نسبت به برگزاری جشن پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله) در کتاب خود بیست ویک دلیل بر مشروعیت و مطلوبیت جشن میلاد رسول‌اکرم  ذکر می‌کند، که مادر این نوشتار فقط دلیل چهاردهم را انتخاب و تقدیم می‌کنیم: 

دلیل چهاردهم: این پندار غلطی است که گفته شود: «هر عملی که سلف صالح انجام نداده‌اند و در صدر اول اسلام نبوده است آن عمل، بدعتی زشت و گناه است و انجام آن حرام می‌باشد و واجب است از انجام آن ممانعت و جلوگیری شود»

روش صحیح در این باره این است که آنچه که تازه پدید آمده است بر دلایل شرعی عرضه شود، هر آنچه که شامل مصلحتی باشد پس واجب است یا اگر شامل حرامی باشد پس حرام است و اگر با مکروه آمیخته است، مکروه است و اگر شامل مباح است پس مباح است و اگر در بردارنده مستحب است ، پس مستحب است و قاعده معروفی است به نام «للوسائل حکم المقاصد» یعنی برای وسیله‌ها با توجه به نیت و هدف و مقصود آن‌ها حکم کرده می‌شود.

علماء اهل سنت و جماعت بدعت را به پنج قسم تقسیم کرده‌اند: 1- بدعت واجب: مانند: رد کردن عقاید گروه‌های منحرف 2- بدعت مستحب: مانند:اذان دادن بر مناره ها 3- بدعت مکروه: مانند: زینت دادن و آراستن مساجد. 4- بدعت مباح: مانند: افزایش رفاه و تنعم در خوردن و نوشیدن. 5- بدعت حرام: و آن فعلی است که تازه پیدا شده و مخالف سنت صحیحه است و هیچ یک از أدله شرعی آنرا شامل نمی شود و در بردارنده ی هیچ گونه مصلحت شرعی نیز نمی باشد.[1]
در نتیجه با این حساب هر بدعتی حرام نیست. وهابیت هیچ دلیل شرعی و عقلی و عرفی برای حرام دانستن جشن میلاد پیامبر اکرم ندارند.

پی نوشت:
[1]. السید محمد بن علوی المالکی الحسنی،کتاب: الإعلام بفتاوى أئمة الإسلام حول مولده علیه الصلاة والسلام،دارالکتب العلمیه، بیروت-لبنان، 2005م،  1426ق، چاپ اول،ص19و20«الرابع عشر: لیس کل ما لم یفعله السلف ولم یکن فی الصدر الاول فهو بدعت منکره سیئه یحرم فعلها»



مطالب مرتبط :
مصطفی پورصدوقی
برچسب ها : پورصدوقی ,  ضد وهابیت ,  عالم سنی ,  علوی مالکی ,  بدعت , 



پایگاه جامع فرق، ادیان ومذاهب_ عالم سنی علامه «سیّد محمّد بن علوی مالکی» ، مدرس علوم حدیث در مکه مکرمه، در نقد و رد افکار وهابیت نسبت  به برگزاری جشن پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله) در مقدمه کتاب خود می‌نویسد: 
 ما نمی‌گوییم که مجلس مبارک مولودی در شبی مخصوص و با آن کیفیتی که در نزد ما شناخته شده است عملی است که در شریعت به نص صریح وارد شده است ،همان‌گونه که درباره نماز و روزه وغیره .. نصوص صریحه آمده است.

بلکه می‌گوییم در شریعت هیچ نصّی و متنی  یافت نمی‌شود که از انجام مولودی شریف منع کند، زیرا که اجتماع مؤمنان برای ذکر و یاد خدا نمودن و صلوات و سلام فرستادن بر رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) ، از جمله اعمال نیک و پسندیده است و بایستی که هر گاه امکان آن وجود داشته باشد، به آن پرداخته شود مخصوصاً در ماه تولد او که در این ماه، انگیزه و علتی محکم‌تر و قوی‌تر وجود دارد برای روی آوردن و استقبال مردم و گردهمایی آن‌ها و هم‌چنین لبریز گشتن احساسات ایمانی ایشان.[1]

پی‌نوشت:
[1]. السید محمد بن علوی المالکی الحسنی،کتاب: الإعلام بفتاوى أئمة الإسلام حول مولده علیه الصلاة والسلام،دارالکتب العلمیه، بیروت-لبنان، 2005م،  1426ق، چاپ اول،ص10« اننا لا  نقول بانّ الاحتفال بالمولد المذکور فی لیله مخصوصه وعلی الکیفیه المعهوده لدینا،  ممّا نصت علیه الشریعه صراحه کما هوالشان فی الصلاه والصوم وغیرهما، الاّ انه لیس فیها ما یمنع من ذالک» 




دانشمند اهل سنت: «حسن بن فرحان المالکی»[1] از محققان اهل سنت عربستان واز شاگردان شیخ عبدالعزیز بن باز  در نقد غلو اندیشی و افراط گرایی علمای عربستان می‌گوید:

عجب این است که علمای عربستان نه در مساله تبرک، موضع معتدل اهل‌سنت را در پیش گرفته‌اند و نه در موضوع توسل، دیدگاه معتدل حنابله را پذیرفته‌اند، نه در قضاوت پیرامون اشخاص معین، از اعتدال ابن تیمیه الگو گرفته‌اند و نه در فقه  از اعتدال محمد بن عبدالوهاب تبعیت کرده‌اند، بلکه از همه گروه‌های یاد شده تنها جنبه‌های غلو آمیز و افراط گرایی را اقتباس کرده و از موارد اعتدال دوری جسته‌اند.

تا جایی که می‌توان گفت: در زمان پیامبر مسلمان شدن بسیار آسان و خروج از اسلام بسیار سخت بود، اما در زمان وهابیت، مسلمان شدن بسیار سخت و ارتداد( خروج از اسلام) بسیار آسان است.[2]  البته ناگفته نماند که علمای عربستان در نتیجه فشارهای سیاسی، در برخی موضوعات اندکی از غلو وافراط  عقب نشینی کرده‌اند و نیز تحت تاثیر مسائل سیاسی، فرهنگی وحزبی جدید، مسائلی را به اعتقادات خود افزودند. خواننده عزیز برای آگاهی بیشتر می‌توانید به لینک‌های زیر مراجعه فرمایید.[3]

پی‌نوشت:
[1]. دکتر «شیخ حسن فرحان المالکی» اندیشمند و مبارز سنی عربستانی، در سال 1390 هجری قمری در منطقه «بنی مالک جنوبی» 150 کیلومتری شرق شهر «جازان» متولد شد، وی از چهره‌های مشهور در بین پژوهش‌گران تاریخی در کشورهای عربی و به ویژه عربستان سعودی محسوب می‌شود.
[2]. حسن بن فرحان المالکی، نصیحة لشباب المسلمین فی کشف غلوالعلماء المعاصرین فی المملکة العربیه السعودیه، باترجمه(نگاهی به غلو اندیشی وافراط گرایی علمای معاصر عربستان)مترجم: معاونت پژوهشی موسسه فرهنگی وهنری آفتاب خرد، نشر موسسه آفتاب خرد، تهران 96ش، چاپ سوم، ص78
[3]. انتقادی شدید و به حق عالم سنی عربستان، به وهابیت
در این دوره مسلمان شدن بسیار سخت است




 «حسن بن فرحان المالکی»[1] عالم سنی کشور عربستان در کتاب خود به نام «نَصیحَة لشباب المسلمین فی کشف غلو العلماء المعاصرین فی المملکة العربیه السعودیه»عنوان ترجمه«نگاهی به غلو اندیشی و افراط گرایی علمای معاصر عربستان»[2] به حقایقی از  غلو اندیشی و افراط گرایی علمای معاصر عربستان اشاره کرده است.

او در مقدمه کتابش می‌گوید: بیست سال در کشور عربستان زندگی کردم و در طول این سال‌ها به تالیف و پژوهش و موعظه مشغول بوده‌ام . اما آنگاه که دین فروشی مردم را دیدم، برآن شدم که با نوشتن این کتاب، فریاد اعتراض سر دهم تا شاید بتوانم امانت علم را که بر عهده‌ام گذاشته شده ادا کنم. مدت‌ها در برابر غلوّ بسیاری از علمای عربستان سکوت کردم، به این امید که هدایت شوند و از مسیر خویش بازگردند، لیکن فایده‌ای نداشت، زیرا خداوند انسان‌های لجباز و معاند را با محروم کردن آنان از هدایت، مجازات می‌کند.

 این دانشمند سنی کتاب خود را که در نقد وهابیت است به سه باب تقسیم می‌کند: باب اول ( ویژگی‌ها، مختصات معرفتی، سطح دانش وآگاهی علمای معاصر عربستان) و در این  باب به بررسی مفهوم واژه علما پرداخته و در نهایت نتیجه‌گیری نموده که اطلاق واژه علمای اسلام بر علمای سعودی جایز نیست بلکه باید آن‌ها را صرفاً «عالم به مذهب تیمی- وهابی» دانست. یعنی (عالم به مذهب ابن تیمیه و محمدبن عبدالوهاب فقط.)

باب دوم: «فتواها و دیدگاهای شخصیت‌ها و مفتی‌های تاثیر گذار عربستان» در ابتدای این باب به نقد و بررسی فتواهای غلوآمیز علمای مشهور عربستان پرداخته مانند:«محمد بن ابراهیم آل الشیخ، عبدالعزیز بن باز، شیخ محمد بن صالح بن عثیمین و غیره..» و در ادامه به خطای راهبردی علمای عربستان سعودی در تکفیر دیگران و تعریف واژه غلو پرداخته شده است.

باب سوم: «فتواها و دیدگاها به عنوان نمونه‌ها و جزئیات بحث» در این باب موضوعاتی چون تاثیر تکفیر بر وجهه عربستان، انتقاد از پرداختن به حواشی به جای اصول، زیانبار بودن فتواهای تکفیری در خارج و حتی داخل عربستان، بررسی فتواهای رمزدار و نقد بعضی فتواها  مطرح شده است.

نتیجه: به طور کلی بررسی‌های نویسنده کتاب، گویای این حقیقت است که آنچه در تفکر وهابیت عربستان تجلّی دارد نوعی تقلیل گرایی و محدود‌اندیشی نسبت به فقه و اعتقادات اسلامی است که با مطلق گرایی علمای عربستان همراه شده و آنان با احساس استغنا و ناآگاهی از فقه سایر مذاهب به طور یک جانبه براندیشه‌هایی تاکید می‌کنند که مخالف و در مقابل تفکرات اسلامی مذاهب گوناگون قرار دارد.

 

پی نوشت:
[1]. دکتر «شیخ حسن فرحان المالکی» اندیشمند و مبارز سنی عربستانی، در سال 1390 هجری قمری در منطقه «بنی مالک جنوبی» 150 کیلومتری شرق شهر «جازان» متولد شد، وی از چهره‌های مشهور در بین پژوهش‌گران تاریخی در کشورهای عربی و به ویژه عربستان سعودی محسوب می‌شود.
[2]. نویسنده: حسن بن فرحان المالکی،کتاب: «نصیحة لشباب المسلمین فی کشف غلوالعلماء المعاصرین فی المملکة العربیه السعودیه،» ترجمه با عنوان«نگاهی به غلو اندیشی و افراط گرایی علمای معاصر عربستان»  ناشر و مترجم: موسسه فرهنگی و هنری آفتاب خرد، تهران، 1396ش، چاپ سوم، تعداد صفحات 320، 




نشانه‌های غلوّ در فتواهای «شیخ محمد بن ابراهیم آل الشیخ»[1] مفتی اسبق و نخستین مفتی رسمی عربستان عیان و آشکار است. از بین فتواهای غلوّ آمیز  ایشان یک مورد را به همراه نقد آن توسط عالم سنی ذکر می‌کنیم. این مفتی اعظم عربستان می‌نویسد: «هرکس ابوطالب را مسلمان بداند واجب القتل است»[2]

و امّا جواب عالم سنی دکتر «شیخ حسن فرحان المالکی»[3] اندیشمند و مبارز سنّی عربستانی، در نقداین فتوا می‌گوید: اینکه ابوطالب، اسلام آورده یا برکفر مرده است، مسأله‌ای اختلافی در میان اهل سنت محسوب می‌شود ولی امامیه و زیدیه ، ابوطالب را مسلمان و جزء صحابه بزرگ می‌دانند.
این یک مسأله تاریخی است که به ویژه در میان مذاهب سنی  و غیر سنّی، جای اجتهاد دارد و باید فضای اجتهاد درباره آن باز باش، زیرا اگر هر یک مذاهب بخواهند به خاطر این مسأله، یکدیگر را واجب القتل قلمداد کنند، دیگر همزیستی میان آن‌ها امکان پذیر نیست،  همه شیعیان امامیه و زیدیه معتقد به مسلمانی ابوطالب هستند وحتی برخی اهل سنت نیز مانند شیخ مکه جناب «سید عبدالله دحلان» در مورد ایمان ابوطاب کتاب نوشته‌اند.[4]

نتیجه: بررسی‌ فتواهای غلو اندیش و افراط گرای علمای عربستان، گویای این حقیقت است که آنچه در تفکر وهابیت عربستان تجلّی دارد نوعی تقلیل‌گرایی و محدود‌اندیشی نسبت به فقه و اعتقادات اسلامی است که با مطلق گرایی علمای عربستان همراه شده و آنان با احساس استغنا و ناآگاهی از فقه سایر مذاهب به طور یک جانبه براندیشه‌هایی تاکید می‌کنند که مخالف و در مقابل تفکرات اسلامی مذاهب گوناگون قرار دارد. خواننده عزیز و بصیر برای آگاهی بیشتر می‌توانید به لینک‌های زیر مراجعه فرمایید.[5]

 

پی نوشت:
[1]. «محمد بن ابراهیم آل الشیخ» مفتی اسبق عربستان،  نخستین مفتی رسمی این کشور. که چندین نهاد حکومتی زیر نظر وی کار می‌کردند. مجموع فتواها و رساله های او در 13 جلد چاپ شد وبه دستور ملک فیصل منتشر شد.  فتوای مشهور او مانند: هرکس ابوطالب را مسلمان بداند واجب القتل است. اهدای خون حرام است. .تنها گوشت چهارپایانی حلال است که وهابی ها آن را ذبح کنند.
[2].  حسن بن فرحان المالکی، نصیحة لشباب المسلمین فی کشف غلوالعلماء المعاصرین فی المملکة العربیه السعودیه، باترجمه(نگاهی به غلو اندیشی وافراط گرایی علمای معاصر عربستان)مترجم: معاونت پژوهشی موسسه فرهنگی وهنری آفتاب خرد، نشر موسسه آفتاب خرد، تهران 96ش، چاپ سوم،ص128
[3]. دکتر «شیخ حسن فرحان المالکی» اندیشمند و مبارز سنی عربستانی، در سال 1390 هجری قمری در منطقه «بنی مالک جنوبی» 150 کیلومتری شرق شهر «جازان» متولد شد، وی از چهره‌های مشهور در بین پژوهش‌گران تاریخی در کشورهای عربی و به ویژه عربستان سعودی محسوب می‌شود. او در مقدمه کتابش به نام« نصیحة لشباب المسلمین فی کشف غلوالعلماء المعاصرین فی المملکة العربیه السعودیه» می‌گوید: بیست سال در کشور عربستان زندگی کردم و در طول این سال‌ها به تالیف و پژوهش و موعظه مشغول بوده‌ام . مدت‌ها در برابر غلوّ بسیاری از علمای عربستان سکوت کردم، به این امید که هدایت شوند و از مسیر خویش بازگردند، لیکن فایده ای نداشت، زیرا خداوند انسان‌های لجباز و معاند را با محروم کردن آنان از هدایت، مجازات می‌کند
[4].حسن بن‌فرحان‌المالکی، نصیحة لشباب المسلمین فی کشف غلوالعلماء المعاصرین فی المملکة العربیه السعودیه، باترجمه(نگاهی به غلو اندیشی وافراط گرایی علمای معاصر عربستان)مترجم: معاونت پژوهشی موسسه فرهنگی وهنری آفتاب خرد، نشر موسسه آفتاب خرد، تهران 96ش، چاپ سوم،ص128
[5]. مفتیان مشهور و مؤثر حکومت سعودی سوم
غلو اندیشی و افراط گرایی مفتی عربستان «شیخ عبدالله بن جبرین»
نقد افراط گرایی وهابیت توسط عالم سنی در کتاب«نصیحة لشباب المسلمین»
بیست سال اختلاف در نصب پرده حجره نبوی
غلو اندیشی و افراط گرایی علمای معاصر عربستان
 




 

کتاب : الزیارة النبویه فی ضوء الکتاب والسنة

مولف : السیدمحمدبن علوی المالکی الحسنی


سوره نساء آیه 64(ولو انهم اذ ظلموا انفسهم جاءوک فاستغفروا الله واستغرلهم الرسول ...)وسیله برای قبولی توبه آمدن نزد پیامبر وطلب مغفرت پیامبر برای ایشان . خداوند آشکار کرده کمال فضل زیارت رادرآیه بدون قید زمان ومکان دراستغفار وزیارت وبدون فرق بین زیارت دور ونزدیک چنانچه درسوره نساء آیه100 می فرماید ((ومن یخرج من بیته مهاجرا الی الله ورسوله ثم یدرکه الموت)) پس کسی که زیارت کند پیامبر راقطعا او داخل درآیه می باشد.

عمو م آیه لجمیع الاحوال

توضیح مفتی مکه مکرمه علامه الفقیه جمال بن عبدالله شیخ عمر :فعل جاءوک درحیز وسیاق شرط دلالت بر عموم می کند . آمدن به سوی پیامبر ازدورو نزدیک ودرزمان حیات وبعد ازوفات راشامل می شود.اکابر مفسرین هم چنین گفتند مانند تفسیر قرطبی  (5//265)  وهمچنین امام نووی درکتاب الایضاح باب شش ص  498

 





شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic