بعضی از اهل سنت توسل به مرده را قبول ندارند و به شیعیان هم ایراد می‌گیرند که شما شریک قائل شدید برای خدا، و این در حالی است که علمای اهل سنت، توسل به مرده را انجام می‌دادند. ما در این نوشتار علاوه بر ذکر توسل عالمان سنی، به معنای واقعی توسل هم اشاره می‌کنیم تا حقیقت آشکار شود.

توسل به معنای واسطه قرار دادن پیامبران، امامان و صالحان به درگاه خداوند متعال است. در واقع ما از خداوند طلب حاجت می‌کنیم و به خدا توکل و تکیه می‌کنیم، به این نیت که همه کارها به اذن خداوند انجام می‌گیرد، اما اگر توسل را به این نیت انجام بدهیم که غیر خدا همه کاره و مشکل گشا هست، این شرک است. 

1- توسل «ابوعلی خلال» به قبر امام کاظم (علیه‌السلام)
در زمینه توسل، خطیب بغدادی داستانی را در تاریخ خود به دو واسطه از بزرگ و مرجع حنبلی‌ها نقل می‌کند، که پیشوای حنبلی‌ها می‌گوید: هر مشکلی برای من روی آورد، به کنار قبر امام کاظم می‌روم و به قبر حضرتش متوسل می‌شوم، و خداوند خواسته و مشکل مرا حل و آسان می‌نماید.[1]

2- توسل «ابوالحسین» فقیه شافعی به قبر امام رضا (علیه‌السلام)
هر امر مهمی از امور دینی و دنیوی بر من عارض شد، برای برآورده شدن آن به طرف قبر حضرت رضا (علیه‌السلام) رفتم و کنار آن قبر، دست به دعا برداشتم، آن حاجت بر آورده شد و خداوند برای من گشایش در آن کار مهم پدید آورد... این رفتار برای من یک عادت شد، به گونه‌ای که در هر مشکلی به زیارت آن بارگاه می‌روم، چرا که استجابت دعا در آن مکان برای من به تجربه ثابت گردید.[2]

پی‌نوشت:

[1]. الخطیب البغدادی، تاریخ بغداد، مهمترین مصادر رجال سنى، دراسة وتحقیق : مصطفى عبد القادر عطا، چاپ : الأولى،1417 - 1997 م، دار الكتب العلمیة - بیروت – لبنان، ج1،ص133، براساس نرم افزار مکتبه اهل بیت« قال أنبأنا أحمد بن جعفر بن حمدان القطیعی قال سمعت الحسن بن إبراهیم أبا علیالخلال یقول : ما همنی أمر فقصدت قبر موسى بن جعفر فتوسلت به الا سهل الله تعالى لی ما أحب»
ابن الجوزی، المنتظم فی تاریخ الأمم والملوك، چاپ : 1412 - 1992 م، دار الكتب العلمیة - بیروت – لبنان، ج9، ص89،« إبراهیم الخلال یقول : ما أهمنی أمر ، فقصدت قبر موسى بن جعفر ، فتوسلت به إلَّا سهل الله لی ما أحب»
[2]. ابراهیم بن محمد حمویی جوینی، فرائد السمطین، الناشر موسسه المحمودی، ج2، ص220،«وفیه أیضاً عن الحاكم ، قال : سمعت أبا الحسن محمد بن علی بن سهلالفقیه یقول : ما عرض لی مهمّ من أمر الدین والدنیا، فقصدت قبر الرضا ( علیه السلام ) لتلكالحاجة ، ودعوت عند القبر إلاّ قُضیت لی تلك الحاجة ، وفرّج الله عنّی ذلك المهمّ .ثمّ قال أبو الحسن ( رحمه الله ) : وقد صارت إلیّ هذه العادة أن أخرج إلى ذلك المشهدفی جمیع ما یعرض لی ، فإنّه عندی مجرّب»