دعای فرج مهاجر - مطالب اسفند 1395
مهاجر
العالم لغیره والعابدلنفسه
Slide 1 Slide 2 Slide 3 Slide 4

 بعضی از مفسران وعلمای اهل سنت بعد از ذکر جزئیات واقعه مباهله درآیه 61 سوره آل عمران در ادامه مطالبشان  به نتیجه و نکته‌ای تامل برانگیز وزیبایی اشاره کرده‌اند  که حاکی از مقام والای اهل بیت پیامبر می‌باشد.باهم می‌بینیم کلام سه عالم اهل سنت را.

1- کلام زمخشری
زمخشری درسرّ تقدیم «ابناءنا ونساءنا» بر «انفسنا» می‌گوید: «خدا در قرآن «ابنائنا» و «نسائنا» را بر «انفسنا» مقدم داشت، یعنی امام حسن  و امام حسین  و فاطمۀ زهرا (علیهم السلام) بر جان پیغمبر(صلی الله علیه وآله) مقدم شدند و این‌ها را جلو انداخت که یعنی من فدای شما باشم»[1] این خود کلمه‌ای است عجیب وپرمعنا و این عبارات  حجّت را بر تمام مسلمانان عالم تمام می کند.

2-کلام ابن جوزی
  این عالم سنی در ذیل همین آیه می‌گوید:«رسول خدا ، حضرت علی وفاطمه حسن وحسین( سلام الله علیهم) را فراخواند و فرمود بار خدایا آن‌ها اهل من هستند».[2] یعنی احترام به آن‌ها احترام به من رسول خداست. 

3- کلام فخررازی
این مفسردر ذیل قضیه مباهله  این روایت را می‌نویسید که پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله) در آنجا علی و فاطمه و حسن و حسین (علیهم السلام) را زیر کساء جمع کرد و گفت: خدایا این‌ها اهل بیت من‌اند و این آیه را خواند:«إِنَّما یُریدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَكُمْ تَطْهیرا [احزاب/33] خداوند فقط مى‏‌خواهد پلیدى و گناه را از شما اهل بیت دور كند و كاملًا شما را پاك سازد»

جناب  فخر رازی! شما  این قضیه را باذکر روایت نوشتی وبعد خودت امضا کردی............ادامه مطلب را کلیک کنید


 فخر رازی این مفسر بزرگ اهل سنت در  مورد تفسیر آیه «قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَیْه أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبى.[شوری/23] (ای پیامبر!) بگو من هیچ پاداشى از شما بر رسالتم درخواست نمى‌‏كنم، جز دوست ‏داشتن اهل بیتم.» می‌گوید: دعاى براى «آل» افتخار بزرگى است و لذا این دعا خاتمه تشهد در نماز قرار داده شده: «اللهم صل‌على محمد وعلى آل محمد، و ارحم محمدا و آل محمد» و چنین تعظیم و احترامى در حق غیر آل دیده نشده است، بنابراین همه این دلایل نشان مى‌دهد، كه محبت آل محمد واجب است.
سرانجام فخر رازى سخنان خود را در این مساله با اشعار معروف شافعى پایان مى‌دهد: «اى سوارى كه عازم حج هستى در آن‌جا كه در نزدیكى منا، ریگ براى رمى جمرات جمع مى‌كنند و مركز بزرگ اجتماع زائران خانه خداست بایست، و فریاد بزن به تمام كسانى‌كه در مسجد خیف مشغول عبادتند و یا در حال حركت مى‌باشند، فریاد بزن به هنگام سحرگاه كه حاجیان از مشعر به سوى منا كوچ مى‌كنند و هم‌چون نهرى عظیم و خروشان وارد سرزمین منا مى‌شوند. آرى فریاد بزن و بگو: اگر محبت آل محمد رفض و ترك دین است، همه جن و انس شهادت دهند كه من رافضیم.»[1]

آری! این است مقام آل محمد و در کنار وجوب محبتشان باید به دامانشان چنگ بزنیم و آن‌ها را رهبر خویش و راهنماى دین و دنیای خود قرار دهیم و الگو و اسوه خویش بدانیم و تداوم خط نبوت را با امامت اهل بیت باید ببینیم. این است معنای محبت واقعی؛ درعمل باید نشان بدهیم نه فقط در گفتار.
محقق وخواننده گرامی! برای آگاهی بیشتر از فضیلت اهل بیت در منابع اهل سنت می‌توانید به مقالات زیر مراجعه فرمایید.[2]





یکی از فضیلت‌های انحصاری حضرت زهراء (سلام الله علیها) مقام استجابت دعای آن حضرت است که حاکی از مقام عصمت می‌باشد. 
اُسقف نصرانی، حقیقت «مباهله» را خوب فهمیده بود؛ او دانست که اگر فاطمه زهراء (سلام الله علیها) با همسر و فرزندانش آمین بگویند، هیچ فرد مسیحی در دنیا باقی نخواهد ماند. به تمام اهل نجران اعلام کرد: «چهره‌هایی رو به ما می‌آیند که این چهره‌ها اگر بخواهند، کوه را از ریشه می‌کنند و تمام این وادی به نار شعله‌ور خواهد شد. اگرلب به دعا گشایند، دست به طرف آسمان بلند کنند، از تمام نصاری در روی زمین یک نفر باقی نخواهد ماند. گفت: به هیچ قیمت نباید اینان دست به دعا بردارند. پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) هم وقتی بیرون آمد، فرزندش حسین را در آغوش گرفته بود و دست در دست امام حسن و پشت سر او فاطمۀ زهرا و پشت سر فاطمه علیّ‌بن ابی‌طالب. وضع بیرون آمدن این‌چنین بود. بعد به اهل بیتش فرمود: آن‌گاه که من دعا کردم، شما آمین بگویید.»[1] معنای این جمله چیست؟ 
ای فخر رازی! ای مفسرین اهل سنت! که واقعه را نقل کردید، معنای این جمله، این است که عمل پیامبر انعکاس وحی است و آمین فاطمه زهرا، حاکی از مقام استجابت دعای اوست. 
یعنی نَفَس فاطمه زهرا و آمین او تاثیر گزار است. سنّت چنین است که دعای زهرا (علیها السلام) حجت است.
ادامه مطالب مراجعه کنید.....



حقیقت مباهله به درایتش است نه به روایتش و صرف نقل وقایع بدون تفقه و تفکر، هدایت حاصل نمی‌شود، و اما استنباط به‌جا و به‌حق دوعالم سنی از واقعه مباهله.

استنباط زمخشری
زمخشری از علماء و مفسران اهل سنت، بعد از این‌که قضیه مباهله را نقل و شرح می‌دهد، چه خوب و زیبا استنباط و اعتراف می‌کند، می‌گوید: «این قضیه «مباهله» دلیلی است، بر برتری اصحاب کساء «اهل بیت» که هیچ دلیلی اقوی از آن دلیل نیست.»  بعد در ادامه می‌گوید: «برهانی است بر نبوت پیغمبر(صلی الله علیه و آله).»[1]

استنباط قاضی بیضاوی
قاضی بیضاوی از عالمان اهل سنت، در تفسیر خودش بعد از نقل و شرح قضیه مباهله می‌گوید: «این قضیه دلیلی است بر دو چیز: یکی بر نبوت و دیگری بر برتری اهل بیت پیامبر اکرم، اصحاب کساء.»[2] به ادامه مطالب توجه کنید.....




 

زمخشرى  در تفسیرش حدیثى نقل كرده كه فخر رازى  از او اقتباس كرده‌  حدیث مزبور به وضوح مقام آل محمد(صلی الله علیه وآله وسلم) واهمیت حب آن‌ها را بیان مى‌دارد، مى‌‌گوید رسول خدا فرمود:«هر كس با محبت آل محمد بمیرد شهید از دنیا رفته. آگاه باشید هر كس با محبت آل محمد از دنیا رود بخشوده است. آگاه باشید هر كس با محبت آل محمد  از دنیا رود با توبه از دنیا رفته. آگاه باشید هر كس با محبت آل محمد  از دنیا رود مؤمن كامل الایمان از دنیا رفته. آگاه باشید هر كس با محبت آل محمد از دنیا رود فرشته مرگ او را بشارت به بهشت مى‌دهد. آگاه باشید هر كس با محبت آل محمد  از دنیا رود قبر او را زیارت‌گاه فرشتگان رحمت قرار مى‌دهد. آگاه باشید هر كس با عداوت آل محمد  از دنیا رود روز قیامت در حالى وارد عرصه محشر مى‌شود كه در پیشانى او نوشته شده مایوس از رحمت خدا. آگاه باشید هر كس با بغض آل محمد از دنیا برود كافر از دنیا رفته. آگاه باشید هر كس با عداوت آل محمد  از دنیا برود بوى بهشت را استشمام نخواهد كرد».[1]

جالب این‌كه فخر رازى بعد از ذكر این حدیث شریف كه صاحب كشاف آن را به صورت ارسال مسلم ذكر كرده است مى‌افزاید:«آل محمد كسانى هستند كه بازگشت امرشان به او است، كسانى كه ارتباطشان محكم‌تر و كامل‌تر باشد «آل» محسوب مى‌شوند، و شك نیست كه «فاطمه و على و حسن و حسین»محكم‌ترین پیوند را با رسول خدا داشتند، و این از مسلمات و مستفاد از احادیث متواتراست. بنابراین لازم است كه آن‌ها را«آل پیامبر» بدانیم.
سپس مى‌افزاید: گروهى در مفهوم « آل » اختلاف كرده‌اند ، بعضى آن‌ها را خویشاوندان نزدیك پیامبرمى‌دانند، و بعضى گفته‌اند آن‌ها امت پیامبرند، اگر این واژه را بر معنى اول حمل كنیم آل پیامبر تنها آن‌ها هستند، و اگر به معنى امت كه دعوت او را پذیرفتند بدانیم باز هم خویشاوندان نزدیك رسول خدا  آل او محسوب مى‌شوند، بنابراین به هر تقدیر آن‌ها آل هستند و اما غیر آن‌ها در لفظ «آل» داخلند یا نه؟ محل اختلاف است.

سپس فخر رازى از صاحب كشاف چنین نقل مى‌كند وقتى این آیه نازل شد عرض كردنداى رسول خدا  خویشاوندان تو چه کسانی هستند كه مودتشان بر ما واجب است؟ فرمود:على و فاطمه و دو فرزندشان، بنابراین ثابت مى‌شود كه این چهار تن ذى القرباى پیغمبرند و هنگامى كه این معنى ثابت شد واجب است از احترام فوق‌العاده‌اى برخوردار باشند. فخر رازى مى‌افزاید: دلائل مختلفى بر این مساله دلالت مى‌كند جمله إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبى كه طرز استدلال به آن بیان شد شك نیست كه پیامبر فاطمه را دوست مى‌داشت و درباره او فرمود:  «فاطمة بضعة منى یؤذینى ما یؤذیها  فاطمه پاره تن من است آنچه او را آزار دهد مرا آزار داده است» و با احادیث متواتر از رسول خدا ص ثابت شده كه او على و حسن و حسین را دوست مى‌داشت ، وهنگامى كه این معنى ثابت شود محبت آن‌ها بر تمام امت واجب است چون خداوند فرموده :«وَاتَّبِعُوه لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ[احزاب/158] از او پیروى كنید تا هدایت شوید» «فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِه[نور/63] كسانى كه فرمان او را مخالفت مى‌كنند از عذاب الهى بترسند» «قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّه فَاتَّبِعُونِی یُحْبِبْكُمُ اللَّه[آل عمران/31] بگو اگر خدا را دوست مى‌دارید از من پیروى كنید تا خدا شما را دوست دارد»«لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِی رَسُولِ اللَّه أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ[احزاب/21]  براى شما در زندگى رسول خدا سرمشق نیكویى بود» ادامه مطالب را فراموش نکنید.....





شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic