سوالی که در مناظرات و پرسش و پاسخ با برخی ازسلفی‌های جوان مطرح می‌شود، در مورد ظهور حضرت مهدی است که آیا  واقعا ظهور می‌کند؟ احادیث مربوط به ظهور تا چه اندازه معتبر است؟ در جواب باید گفت نه‌ تنها ظهور حتمی است، بلکه احادیث آن به حد تواتررسیده است.[1] شما را دعوت می‌کنیم به پرسش و پاسخی که  در مورد ظهور حضرت مهدی از «عبدالله بن باز» مفتی اعظم و سلفی عربستان سعودی[1] پرسیدند.

از «عبدالله بن باز» سوال کردند کسی‌که انکار کند ظهور حضرت عیسی و دجال و مهدی را و به آن‌ها اعتقاد نداشته باشد و صحت احادیث را قبول نکند، تکلیفش چیست؟
عبدالله بن باز در جواب می‌گوید: مثل چنین کسی کافر می‌باشد، چون چیزی را انکار کرده است که نزد رسول خدا ثابت می‌باشد و اخبار وارده از رسول خدا در این مورد صحیح و متواتر می‌باشد، و مهدی در آخرالزمان  زمین را پر از عدل و داد می‌کند و احادیث آخرالزمان هم‌چون آمدن مهدی و نزول مسیح و خروج دجال و یاجوج و ماجوج، همه این‌ها ثابت شده است، به‌وسیله احادیث صحیح و متواتر از رسول خدا، پس انکار کردن آن کفر و گمراهی است.[3]

وحتی انتظار ظهور حضرت در اشعار بعضی از علمای اهل سنت محسوس و آشکار است، مانند اشعار «عبدالکریم البرزخی» در مدح ائمه معصومین که در بیت آخر می‌گوید: مهدی ما می‌آید، همان امامی که منتظرش هستیم.[4]
پس نتیجه‌ای که می‌توان گرفت این است که امر مهدویت خاصه و عامه و بحث ظهور حضرت مهدی شک و شبهه‌‌ای در آن نیست چه در نزد عالمان سلفی و چه اهل سنت.[5]

پی‌نوشت:

[1]. احادیث مهدویت در قدیمی‌ترین کتابهای اهل سنت
[2]. عبدالعزیز بن عبدالله بن باز از مفتیان اهل سنت عربستان سعودی واز جمله هواداران اصلی اندیشه سلفی گری بود. او غالباً به عنوان بزرگ‌ترین مفتی سلفی در دوران معاصر به شمار آورده می‌شود
[3]. سوال «یوجد لدینا رجل ینکر المسیح الدجال والمهدی ونزول عیسی ویاجوج وماجوج  ولایعتقد فی شی منها ویدعی عدم صحة ماورد فی ذالک من احادیث» جواب «مثل هذا الرجل یکون کافرا لانه انکر شیئا ثابتا عن رسول الله وقد صحت وتواترت هذه الاخبار عن رسول الله» «المهدی فی آخرالزمان یملا الارض قسطا بعد ان ملئت  جورا  کل هذا ثابت با الاحادیث الصحیحه المتواتره ن رسول الله وانکارها کفر وضلال».
[4]. (جالیة الکدر  بذکر اسماء اهل البدر وشهداء احد السادة الغرر)، للعلامه المورخ السید جعفر بن الحسن بن عبدالکریم البرزخی مفتی الشافعیه بالمدینه المنوره،  ضبطها وعلق علیها محمد علوی المالکی الحسنی، طبع بدار السقاف، ص21،باب«الخاتمه»«وبِخَتمِهِم  نَجلِ  الرسول محمد، مهدِیِّنا الآتی الامام المنتظر»
شعری زیبا درمدح ائمه معصومین ازعالم سنی
[5]. در منطق دین دو نوع مهدویت داریم یكی «مهدویت نوعی و عام یا عمومی» و دیگری «مهدویت الهی خاصه یا شخصیه». شما به یك فرد برخورد می‌كنید كه ادعا دارد هدایت شده و به مطلوب رسیده و از غیب اگاه است، گروهی را جذب كرده، امام آن‌ها شده و آن گروه را راهنمائی می‌كند كه به مقصود و مطلوب برساند. این آدم مهدی از نوع مهدویت عامه و نوعی است که خود هدایت شده و دیگران را هدایت می‌کند وهر کسی می‌تواند باشد. از زمان خاتم الانبیاء پیغمبر اسلام دوران مهدویت نوعی شروع شده و ادامه یافته است. دوران مهدویت نوعی تا ظهور كلی حضرت مهدی صاحب الامر ادامه دارد.
واما مهدویت خاصه: به‌طور خاص شامل این نظریه است که مهدی موعود منحصراً فردی خاص و به اعتقاد شیعیان «امام دوازدهم» از ائمه معصومین و از نسل حضرت زهراء بوده و غیر از او هیچ شخص دیگری از انسان‌ها دارای چنین مقامی نیست و او سرچشمه فیض وهدایت و منجی بشریت می‌باشد.
مهدویت خاصه در کلام عالم سنی شیخ احمد سرهندی
احادیث مهدویت در قدیمی‌ترین کتابهای اهل سنت